FANtv-nl-logo-mobile

Beatdown: Fists of Vengeance (review)

In Beatdown speel je een bad guy die het opneemt tegen andere bendes. Vechten, veel bloed en alles wat in het dagelijks leven niet mag vormen de hoofdbestandsdelen van dit keiharde spel.


Dit spel is beschikbaar voor Playstation2 en Xbox.


   

Ik heb me altijd afgevraagd waarom er niet weer eens een spel werd gemaakt als de klassiekers Streets of Rage en Double Dragon. Het idee was zo simpel, als je de graphics nu terug zou zien zou je waarschijnlijk niet kunnen geloven dat je dat destijds mooi vond, maar het was o zo verslavend!


Toen Capcom met Beatdown: Fists of Vengeance op de proppen kwam stond ik te popelen om te kijken of ik die goede oude tijd weer kon gaan herleven.


Beatdown speelt zich af in de fictieve stad Las Sombras. Je begint het spel door een keuze te maken uit één van de vijf beschikbare personages die deel uitmaken van een soort mafiabende en elk beschikken over een eigen vechttechniek en achtergrond. Nadat je een keuze hebt gemaakt begint het introfilmpje, waarin je samen met je vier maten op weg bent naar een drugsdeal ergens in de haven van Las Sombras. Daar aangekomen blijkt iedereen echter al dood te zijn en zijn de drugs nergens te bekennen. Al gauw kom je erachter dat je team in een hinderlaag is gelopen en besluit je uit elkaar te gaan om je overlevingskans te vergroten. Vanaf hier neem je de besturing van je personage over en moet je vechten om te overleven en je onschuld te bewijzen. Tijdens deze eerste gevechten krijg je meteen wat uitleg over de besturing en na de nodige vijanden te hebben uitgeschakeld vlucht je de haven uit, de straten van Las Sombras in.


Je merkt gauw genoeg dat je gezocht wordt door de politie en rivaliserende bendes. Dit wordt linksboven in je scherm weergegeven aan de hand van een icoontje van een politiester en van een doodskop. Achter beide icoontjes staat een percentage. Dit percentage geeft weer in hoeverre je herkend wordt door de politie (politiester) en door rivaliserende bendes (doodskop). Hoe hoger het percentage, hoe meer kans je hebt dat je herkend wordt en dus ook aangevallen wordt.



Het eerste wat je moet doen is naar de plaatselijke bar 'The Hole' gaan. Dit is meteen een soort van thuisbasis. De barman kan je vaak nuttige tips of een missie geven, waarmee je uiteindelijk weer geld kunt verdienen. Verder is er een informante die je up-to-date houdt over de belangrijkste gebeurtenissen en is er ook een journaliste aanwezig bij wie je te allen tijde het spel kunt opslaan. Altijd handig!


Je kunt er voor kiezen om de stad vrij te verkennen en met iedereen op de vuist gaan die je tegenkomt. Al ben je daar waarschijnlijk wel gauw op uitgekeken, aangezien de stad niet al te groot is en iedereen willekeurig in elkaar stampen op een gegeven moment ook gaat vervelen. Behalve dat word je natuurlijk nog steeds gezocht. Gelukkig zijn er een aantal dingen die je kunt doen waardoor je minder snel herkend wordt. Rechtsboven in je scherm zie je hoeveel geld je op zak hebt. Met dit geld kun je bijvoorbeeld andere kleding kopen, een ander kapsel nemen, tatoeages laten aanbrengen of zelfs plastische chirurgie ondergaan. Je zult zien dat de percentages naast de politiester en doodskop dan iets omlaag zullen gaan. Helaas duurt het niet lang voordat dat percentage weer omhoog schiet, waardoor je je 'zuurverdiende' geld al snel weer moet uitgeven aan andere kleding etc.


Je kunt vrijwel iedereen in het spel aanspreken en/of uitdagen om een gevecht aan te gaan (de zogenaamde 'battle'). Het doel is hierbij om mensen te rekruteren voor je eigen bende, nuttige informatie uit ze te slaan of domweg te beroven van geld en/of wapens. Als je een wat belangrijker personage uitdaagt, zal het camerastandpunt veranderen in een zijaanzicht á la Tekken. Je hebt ook de mogelijkheid om wapens te gebruiken die in de omgeving liggen, zoals messen, buizen, bezems etc. Je kunt ervoor kiezen om je tegenstander tot moes te slaan, maar je kunt hem uiteindelijk ook dwingen om zich over te geven en zich bij jouw bende aan te sluiten. Dit doe je door op rondje te klikken als de 'trotsmeter' van de tegenstander een bepaald laagtepunt heeft bereikt. Mensen die zich bij je bende hebben aangesloten, kun je voor een bepaalde klus oproepen door ze te bellen. Elk lid heeft zo zijn eigen specialiteiten, zoals autodiefstal, zakkenrollen, sloten openbreken etc. Het uiteindelijke doel is om je onschuld te bewijzen en te achterhalen waarom je er bent ingeluisd.



Beatdown is niet een al te moeilijk spel. De besturing is vrij simpel, waardoor ook een beginnende gamer het zonder veel inspanning onder de knie kan krijgen. Met de linker analoge stick beweeg je je personage voort en met kruisje kun je bepaalde acties uitvoeren (met mensen praten, dingen oppakken etc). Tijdens de gevechten heb je een afzonderlijke knop om mee te schoppen en één om mee te slaan. Elk personage heeft een uitgebreid aantal combo aanvallen tot zijn beschikking. Uiteindelijk ben je het grootste gedeelte van het spel dan ook voornamelijk bezig met het rammen op de knoppen tijdens de gevechten.


Zoals ik eerder noemde ben je vrij om de stad te verkennen, wat op zich wel interessant is. Helaas is het zo dat elke keer als je van de ene omgeving naar de andere gaat, je te maken hebt met vervelende laadtijden. Dit, plus het feit dat de stad niet al te groot is en je dus snel uitgekeken bent, gaat daarom vrij snel irriteren. Dit is meteen één van de grotere minpunten van het spel.


Op grafisch gebied krijgt Beatdown een kleine voldoende. De personages en de omgevingen zien er wel degelijk uit, maar als je dicht bij bepaalde objecten gaat staan kun je er opeens doorheen kijken. Dit hadden de makers toch wel wat beter af kunnen werken. Wat dat betreft zijn er wel heel wat mooiere, soortgelijke spellen gemaakt voor de PS2. De bewegingen van de gevechten zien er dan wel weer beter uit, wat een hoop goedmaakt.


Het geluid is ook niet altijd om over naar huis te schrijven. Elk gebied heeft zijn eigen achtergrondmuziek welke keer op keer wordt herhaald. Na verloop van tijd gaat dit enigszins op de zenuwen werken. De geluidseffecten in de omgeving en tijdens de gevechten zijn gelukkig een stuk beter. Alle dialogen worden in tekst weergegeven en alleen in de tussenfilmpjes is er sprake van gesproken tekst. Na elke 'battle' volgt overigens ook altijd hetzelfde zinnetje van je personage als hij gewonnen heeft of van je tegenstander als je verloren hebt. Dit komt behoorlijk knullig over en ook dit gaat op den duur erg irriteren.



Beatdown: Fists of Vengeance valt misschien nog het best te omschrijven als een (poging tot een) mix tussen spellen als Grand Theft Auto en Tekken en de klassiekers Streets of Rage en Double Dragon. De mogelijkheid om je personage volledig aan te passen met verschillende kleding, tatoeages, kapsels en zelfs plastische chirurgie is best leuk. Helaas moet je dit te vaak doen en kost het je alleen maar handenvol met geld. De stad Las Sombras is vrij klein en je bent er dan ook vrij snel op uitgekeken. Verder maken de vervelende laadtijden die er zijn als je door de verschillende delen van de stad bivakkeert het spel er ook niet veel leuker op. Dat is zeker jammer, want er had naar mijn idee veel meer ingezeten.


Pluspunten
+  Personages zijn naar eigen keus aan te kleden
+  Knokpartijen zijn in eerste instantie best leuk


Minpunten
-  Vervelende laadtijden
-  Stad is niet al te groot
-  Wordt op den duur een beetje saai.


Waardering
Graphics:    6,5
Geluid:        6,0
Gameplay:  6,0
Totaal:         6,2


Review door
Ashwien Magal

Vergelijkbare artikelen

© FANtv.nl