FANtv-nl-logo-mobile

BMW R1200 RT

Presentatoren Mental Theo en Bart Verhoeven testten de BMW R1200RT. Bart reisde een tijd terug al af naar Tenerife voor de persintroductie van dit toermonster. Hij had twee dagen de tijd om zich helemaal uit te leven op deze nieuwe machine. Lees hier een uitgebreid verslag van zijn bevindingen.



Ook ik behoorde eens tot de schare die riep, dat BMW rijden gepaard gaat met een stoffig imago. Deze stelling nam ik terug nadat ik de R1150 RT getest had. Wat rijdt die motor geweldig! Toeren en sportief rijden, kregen weer een extra dimensie. Niks stoffig imago, die motor mag absoluut in mijn garage geparkeerd worden! Je zult dus begrijpen, dat mijn interesse acuut gewekt was toen er sprake was van een nieuw model: de R1200 RT. Speciaal voor de introductie van deze nieuwe motor werd ik samen met een delegatie van de Nederlandse pers naar Tenerife gevlogen, waar deze nieuwe machine klaar stond voor de eerste tests.





Vormgeving
Voor de eerste rit namen we uiteraard de machine eens flink onder de loep. Ik moet eerlijk bekennen dat ik even moest wennen. Op de één of andere manier ga je onbewust een vergelijking maken met de R1150 RT, maar dit moet je volledig loslaten als je de R1200 RT wilt accepteren. Ze zijn namelijk in geen enkel opzicht te vergelijken: het uiterlijk is volledig nieuw ontworpen en het motorblok is op basis van de R1200 GS.



Optisch is de motor strak om te zien. De brede bovenpartij aan de voorkant is even wat wennen, maar wel heel vooruitstrevend. BMW zet duidelijk een statement neer. Het uiterlijk gaat duidelijk richting machines als de Pan European. Deze machines laten door hun voorkomen al zien waar ze voor staan: toeren.
De spiegels zitten geïntegreerd in de voorkuip, die op hun beurt aan de voorkant weer plaats geven aan de knipperlichten. In de brede zijkappen onder de spiegels is aan de linkerkant (vanuit de bestuurder gezien) de radio te vinden. Lekker de ruimte voor dit soort opties dus.


Futuristisch
Voortkomend uit de topkuip vinden we kuipdelen die doorlopen naar onder en de cilinders omsluiten. Al deze kap-'lagen', want zo ziet het er uit, geven samen met het vrij lange voorspatbord een zeer breed (905 mm), maar futuristisch uiterlijk. De zeer brede koplamp, waarin drie H7 lampen zijn geplaatst, maken het geheel compleet. Deze creëert een lichtbundel, waar we later op het eiland nog veel profijt van zouden hebben. De hele voorkant wordt gekroond door een grote, maar goed gestroomlijnde elektrisch verstelbare ruit.



Door de brede tank wordt het futuristische uiterlijk doorgezet naar de achterkant waar we eindigen met twee koffers die de verschijning van deze machine absoluut afmaken. De two-tone kleuren waarin deze machine verkrijgbaar is (rood/zwart, granietgrijs/zwart en donkergrafiet/zilver) geven nog een extra dynamische draai aan deze nieuwe toermachine.





Rijgedrag
Eenmaal kennis gemaakt met de motor was het tijd om hem te gebruiken waarvoor de ontwerpers hem in gedachten hadden, een goede toer rijden. Zittend op de motor komt het gevoel van zijn voorganger wel weer terug. Een goede rechtop zithouding en genoeg plek voor mijn lange benen in de ergonomisch gevormde kuipdelen. De buddyseat is bij de bestuurder ook vrij smal, waardoor je makkelijk met je benen bij de grond kan en wat meer bewegingsvrijheid hebt.




Mocht je ondanks al deze ergonomie nog steeds niet lekker zitten, dan kun je ook nog het zadel verstellen op 820mm of 840mm, en ook de handgrepen zijn verstelbaar. Alle bedieningsmogelijkheden komen direct vertrouwd over en alle nieuwe snufjes vind je in een oogwenk. We kregen nog even een korte uitleg over het E.S.A systeem (Electronic Suspension Adjustment), waar deze fiets mee uitgerust is (hierover later) en we konden beginnen met onze tocht over het eiland.


Snelheid
Na de eerste rotondes en gekonkel door de straatjes van Adeje valt meteen op hoe gemakkelijk de R1200 RT te besturen valt. De motor heeft onderin veel kracht en laat zich in de stad met veel gemak om de korte bochtjes sturen. Eenmaal op de snelweg rond Tenerife aangekomen kunnen we de motoren even op snelheid bekijken. Opvallend aan het blok is het koppel, van laag in de toeren kun je de motor flink door laten trekken. Iets wat schakellui rijden erg in de hand werkt. Maar bovenin doet hij net zo goed zijn best, en met zes versnellingen lijkt er geen eind aan het trekken van de motor te komen. Af en toe flink het gas opengooiend en genietend van het aanzuiggeluid, rijd ik samen met de groep aardig door naar de eerste locatie.



Al na korte tijd voel ik me al helemaal thuis op deze toerbuffel. Met al het gemak van de wereld stuurt de machine over de glooiende snelweg van dit vulkaaneiland. Wel staat er behoorlijk wat wind, dus ik verstel de ruit op de hoogte dat ik hier het minste last van heb. De grote ruit van de RT stelt zich op als windbreker, waar ik met genoegen schuil achter ga. Het grote voorkomen en de koffers van de motor, die aanvankelijk het idee geven dat ze de motor op hoge snelheden wel eens instabiel zouden kunnen maken, blijken aërodynamisch genoeg te zijn om totaal geen invloed te hebben op het rijgedrag.
De rijeigenschappen die mij zo verbaast deden staan van de R1150 RT, zijn in deze machine meer dan terug te vinden. Alleen zal ik nooit vrienden worden met de Dunlop Sportmax banden. Op de een of andere manier liggen die mij niet, de enige uitstapjes van de motor die ik merk liggen aan de achterband, en zeker niet aan de motor. De motoren van de groep die met Michelin's uitgerust waren, vertoonden nog strakker rijgedrag.

Vulkaan
De binnenlanden van Tenerife met zijn mooie bossen en lavavelden bleken een toplocatie te zijn voor een introductie van een toerfiets. Het afwisselende landschap wat je voorgeschoteld krijgt, is fantastisch. Met als hoofdattractie de steeds dichterbij komende vulkaan, die 365 dagen per jaar met sneeuw bepoederd is. Eenmaal aan de voet van deze machtige lavaspuger wordt het toch wel erg donker en weldra is er totaal geen licht meer te bespeuren. In tegendeel tot ons eigen kikkerlandje, waar we elke weg waar dan ook met lichtjes versieren, bevinden we ons in de bergen van Tenerife in totale duisternis. En dan blijkt ineens hoe krachtig de koplamp van de RT, met zijn dubbele H7 lichtbronnen, eigenlijk is. Ondanks de duisternis vliegen we met behoorlijk tempo nog over de bergwegen.



Alleen de kou had ik buiten gekund. Echter na het inschakelen van de handvatverwarming en kruipend achter de bescherming van de ruit en de voorkuip, gaat ook dit gevoel weer snel voorbij. Prutsend aan de schakelaars op mijn stuurhelften, ervaar ik echter wel een minpuntje van de motor. De RT is met een gigantisch stel opties uitgerust, die bijna allemaal bedienbaar zijn vanaf het stuur. Je moet ze alleen wel kunnen vinden in de duisternis, want verlicht zijn ze helaas niet. Als BMW dit nou ook zou oplossen, dan weet ik niet zoveel nadelen te bedenken aan deze fiets.


Het dashboard is in tegenstelling tot de handvaten een bron van licht. De twee tellers zijn overdag al duidelijk genoeg, maar 's avonds kun je er bijna niet omheen. In het midden vinden we op een LCD scherm digitaal de kilometerstand, olietemperatuur, tankinhoud, resterende actieradius, de tijd en in welke versnelling we rijden. Alle informatiesystemen en regelsystemen op de BMW zijn trouwens aangesloten volgens het SWS systeem (Single Wire System) waardoor de kabelboom een stuk lichter kon. Alle informatie gaat digitaal via één draad. Eenmaal terug in het hotel denk ik nog even terug aan de rit. BMW wil met deze nieuwe versie een dynamische, comfortabele toermachine in de markt brengen. In mijn ogen is dit ze gelukt.


Motorblok
Zoals al eerder gezegd is het blok van de R1200 RT gebaseerd op het blok van de GS. De versie onder de RT is echter een stuk krachtiger. Het maximum vermogen bedraagt 110PK, bij een van 7000 naar 7500 verhoogt toerental. En het maximum koppel bedraagt 115 Nm bij 6000 tpm.

De toename van kracht en koppel is bij dit blok te opzichte van de GS te wijten aan de verhoging van de compressie naar 12:1, andere nokkenassen, andere zuigers en een ander uitlaatsysteem zonder SAM-klep (Sound Admission Membrane). De cilinderinhoud van 1170cc wordt gerealiseerd door een boring van 101 mm en een slag van 73 mm. Een balansas zorgt ervoor dat alle massamomenten van het blok opgevangen worden. De klepdeksels van de RT zijn nu van magnesium, en de inlaatkleppen zijn vergroot naar 36,35 mm. De natriumgevulde uitlaatkleppen hebben nu een diameter van 31mm en de in- en uitlaatpoorten hebben een betere flow gekregen.
De versnellingsbak draait soepel. De bak van de R1200 GS was al een hele verbetering, maar ik moet zeggen dat deze onder de RT ook geweldig schakelt. De bak is lichter geworden en is uitgerust met schuinvertande tandwielen. Die staan bekend om hun geruisarme draai-eigenschappen.





Dempingssysteem
Terwijl we weer door de bergen van het eiland rijden loop ik een beetje te spelen met het ESA systeem. De RT is uitgerust met een elektronisch dempingsysteem wat behoorlijk wat afstelmogelijkheden heeft. Als je stilstaat kun je instellen of je alleen, alleen met bagage of met duopassagier en wel of geen bagage rijdt. Tijdens het rijden kun je ook nog schakelen tussen sport, normaal of comfort. Welke stand je precies kiest is af te lezen in het LCD scherm tussen je tellers. Aangezien er in onze route een aantal verschillende soorten wegdek zitten, kan ik mooi even spelen. De sportstand is in de korte bochten heerlijk lekker stug, terwijl de normale stand in die omstandigheden ook zijn best doet. Comfort is op de lange strakke wegen perfect. Lekker deinen.


We hadden ook een stuk tijdens de route waar het wegdek vrij slecht was en de naden in het wegdek elkaar op een halve meter opvolgden. Dit was de comfortstand echter ook teveel en die moest het dus afleggen tegen het gehobbel. Met als gevolg dat ik als een milkshake onder aan de berg uitkwam. Je kan blijkbaar niet alles hebben. Al met al een goed systeem. De fietsen die we mee hadden zonder ESA, want het is niet standaard verkrijgbaar (het is een fabrieksoptie), zijn te vergelijken met de stand 'normaal'. Deze fietsen zijn wel handmatig in te stellen.

Uiteraard is de RT ook voorzien van het telelever systeem aan de voorkant die het duiken tijdens het remmen tot een minimum reduceert. Achter vinden we een Paralever die de reactiekrachten van de cardanaandrijving opvangt. De WAD demper (weg afhankelijke dempingkracht) is sterk progressief. Wat inhoudt dat de demping steeds toeneemt naarmate de schokdemper inveert. De veervoorspanning is met een hydraulische draaiknop traploos instelbaar.
ABS
Wat ook standaard is in het rijwielgedeelte van de RT is ABS. Dit maakt deze nieuwe R1200 RT wel een heel vergevingsgezinde machine. In de zeer bochtige stukken op Tenerife heb ik menigmaal gebruik gemaakt van hard remmen, maar ik moet zeggen dat het vertrouwen in het remsysteem van deze motor blijft groeien tijdens de rit. Zeker in combinatie met de telelever. De motor is zeer stabiel tijdens het remmen, zelfs in de bochten als er correctie nodig is. Het komt namelijk ook wel eens voor dat je niet de perfecte bocht maakt die je zou willen.


Dan rest mij naast te concluderen dat BMW aardig geslaagd is in het bouwen van een supertoerfiets, eigenlijk alleen nog even te melden welke opties deze motor allemaal fabrieks-af kan leveren. Deze zijn namelijk ook niet lullig. Als eerste een boordcomputer met oliepeil-controle, radiovoorbereiding, cruisecontrole, een verchroomd uitlaatsysteem, een tweede contactdoos (de eerste zit standaard op de motor) en een alarminstallatie. Standaard heeft de motoral een startonderbreking.


Wat ook erg mooi bij de motor past, is de BMW Motorrad Navigator. Bijna alle persdemo's op Tenerife waren uitgerust met zo'n ding en hij wordt erg mooi geplaatst tussen de beide stuurhelften. Uiteraard is er ook nog een flink scala aan koffers tanktassen en andere toeraccessoires leverbaar, maar die ga je maar lekker bekijken

Vergelijkbare artikelen

© FANtv.nl